سرمایه‌گذاری در ورزش همگانی، سرمایه‌گذاری در سلامت آینده کشور است

به گزارش تجارت جنوب آنلاین از گلستان، میرمحمد احمدی وشوآیی اظهار کرد: در سال‌های اخیر، وضعیت آمادگی جسمانی جامعه به یکی از دغدغه‌های جدی حوزه سلامت عمومی تبدیل شده است. بررسی‌های میدانی و داده‌های پژوهشی نشان می‌دهد که کاهش فعالیت بدنی در گروه‌های مختلف سنی به‌ویژه نوجوانان و بزرگسالان، روندی نگران‌کننده پیدا کرده است. روندی که اگر مدیریت نشود، می‌تواند پیامدهای قابل‌توجهی بر سلامت جسمی و روانی مردم داشته باشد.

کارشناس علوم ورزشی و تربیت‌بدنی، با اشاره به این موضوع افزود: کم‌تحرکی امروز فقط یک سبک زندگی نیست؛ یک تهدید جدی برای سلامت جامعه است. افزایش چاقی، ضعف عضلانی، کاهش استقامت قلبی–تنفسی و رشد بیماری‌های غیرواگیر، مستقیماً با افت فعالیت بدنی مرتبط است.

وی افزود: محیط‌های شهری و سبک زندگی مدرن نقش مهمی در این وضعیت دارند. نبود فضاهای ورزشی استاندارد در محله‌ها، کمبود برنامه‌های ورزشی سازمان‌یافته، ساعات طولانی کار و استفاده بیش‌ازحد از ابزارهای دیجیتال، از مهم‌ترین عوامل کاهش تحرک روزانه مردم است.

وی بیان کرد: مدارس و دانشگاه‌ها باید نقش فعال‌تری در ارتقای آمادگی جسمانی ایفا کنند و درس تربیت‌بدنی نباید یک زنگ فرعی تلقی شود. این درس، پایه‌گذار سلامت آینده نسل جوان است و باید با برنامه‌ریزی علمی، تجهیزات مناسب و مربیان متخصص تقویت شود.

احمدی وشوآیی گفت: توسعه فضاهای ورزشی شهری و دسترسی آسان مردم به آن‌ها – اجرای برنامه‌های ورزش همگانی در محله‌ها و سازمان‌ها – افزایش ساعات فعالیت بدنی در مدارس و دانشگاه‌ها – فرهنگ‌سازی درباره اهمیت ورزش روزانه و سبک زندگی فعال  از راهکارهایی برای بهبود وضعیت آمادگی جسمانی جامعه مطرح می‌شود.

وی یاداور شد: سرمایه‌گذاری در ورزش همگانی، سرمایه‌گذاری در سلامت آینده کشور است؛ اقدامی که می‌تواند هزینه‌های درمانی را کاهش دهد و کیفیت زندگی مردم را به‌طور چشمگیری افزایش دهد.

میرمحمد احمد وشوآیی معتقد است که تغییر این وضعیت نیازمند یک رویکرد چندجانبه است؛ رویکردی که از خانواده آغاز می‌شود، در مدارس تقویت می‌شودو با سیاست‌گذاری صحیح شهری به نتیجه می‌رسد.

وی افزود: ایجاد عادت‌های ساده مانند پیاده‌روی روزانه، استفاده کمتر از خودرو، مشارکت در برنامه‌های ورزشی محلی و توجه به سلامت عضلانی–اسکلتی می‌تواند در کوتاه‌مدت کیفیت زندگی مردم را به‌طور محسوسی افزایش دهد. اگر ورزش به‌عنوان یک ضرورت سلامت عمومی دیده شود نه یک فعالیت تفریحی، جامعه در مسیر بهبود پایدار قرار خواهد گرفت.