تجاوز وحشیانه رژیم صهیونی به خاک ایران: مدعیان درسکوت
به گزارش تجارت جنوب آنلاین، بامداد جمعه سیزده ژوئن۲۰۲۵ یا ۲۳ خردادماه ۱۴۰۴ اسرائیل ماجراجویی را با تجاوز به خاک ایران آغاز کرد . درحالی که مذاکرات ایران و آمریکا وارد مرحله تازه ای شده بود ، این اتفاق عجیب ،معادلات را در خاورمیانه بهم ریخت . سکوت جامعه جهانی علامت سئوال بزرگی را مقابل ادعاهای حاکمان این کشورها قرار داد .به گفته وزیر خارجه ، ” وقتی ما درحال مذاکره با آمریکا بودیم، اسرائیل تصمیم گرفت دیپلماسی را نابود کند.”رژیم صهیونیستی مدعی است این تجاوز حمله پیشدستانه بوده تا رفتار ددمنشانه خود را در قبال ایران توجیه نماید .رژیم صهیونیستی ، برخلاف همه مقررات و قوانین بینالمللی به خاک ایران تعرض کرده و جمعی از فرماندهان عالیرتبه نظامی، دانشمندان هستهای و مردم بی گناه را ترورنمود . بند چهارم ماده ۲ منشور ملل متحد آمده است : ” همه اعضای ملل متحد، در روابط بینالمللی خود، از تهدید یا توسل به زور علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی هر کشوری، یا هرگونه عملی که با اهداف ملل متحد مغایرت داشته باشد، خودداری خواهند کرد. “از طرفی فلسفه تشکیل سازمان ملل متحد بعد از جنگ جهانی دوم ، جلوگیری از جنگ و مصایبی است که دامن مردم را می گیرد . اینکه آیا این سازمان توانسته است به اهداف خود نایل شود ،موضوعی است که مجال پرداختن به آن نیست اما اینکه رژیم متجاوز صهیونی مدعی حمله پیشگیرانه یا پیشدستانه است با هیچ قاعده حقوق بین الملل همخوان نیست . در واقع این ادعاوجاهت قانونی ندارد . فقط در دوحالت به کشورها ها اجازه استفاده از نیروی نظامی مجاز شناخته می شود . زمانی که شورای امنیت قطعنامه ای علیه یک کشور تصویب نماید که استفاده از زور یا تحریم برای تحقق صلح ضروری باشد . در حقیقت منشور سازمان ملل این اختیار را به شورای امنیت می دهد تا وجود هرگونه تهدیدی برای صلح، نقض صلح یا اقدام تجاوزگرانه را تعیین و اقدامات نظامی و غیر نظامی را برای برقرای صلح و امنیت بین المللی به انجام رساند . پس اگر در قطعنامه شورای امنیت کشوری ذیل فصل ۷قرار بگیرد ،استفاده از گزینه تحریم یا گزینه نظامی یا هردو علیه آن کشور ممکن به نظر می رسد . دوم دفاع مشروع براساس ماده ۵۱منشور ملل متحد است .
در نتیجه در هیچ کدام از مواد قوانین بین المللی این حق به هیچ کشوری داده نشده که حمله پیشدستانه داشته باشد . لذا حمله اسرائیل به خاک کشورمان کاملا مغایر با قوانین بین المللی(اصل تناسب و ضرورت ) است .
از سوی دیگر براساس پروتکلهای الحاقی به کنوانسیونهای ژنو مصوب ۱۹۷۷ و کنوانسیون حفاظت از تاسیسات هستهای در زمان مخاصمه مسلحانه مصوب ۱۹۸۰،هرگونه حمله به تأسیسات غیر نظامی هسته ای ممنوع است . مهمترین دلیل آن نتایج فاجعه بار انسانی وزیست محیطی ناشی از این حمله هاست . رژیم متجاوز اسرائیل برخلاف اصول و قواعد جهانی به خاک کشورمان تجاوز کرده و برخلاف قوانین به مراکز هسته ای غیر نظامی ایران حمله نموده است که می طلبد سازمان های بین المللی از جمله شورای امنیت سازمان ملل ، شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی به روشنی و با قاطعیت این تجاوزات را محکوم کنند. ازسوی دیگر کشورهایی که مدعی حقوق بشر و صلح هستند مواضع خود را اعلام می کردند . اما متاسفانه شاهد سکوت سازمانها و مدعیان هستیم . طبعا براساس همان قواعد بین المللی، ایران حق دارد مقابل هر تجاوزی بایستداز جمله براساس ماده ۵۱منشور ملل متحد که اذعان می دارد : ” در صورتی که یک عضو ملل متحد مورد تجاوز مسلحانه واقع شود هیچیک از مقررات این منشور به حق طبیعی دفاع مشروع انفرادی یا اجتماعی تا موقعی که شورای امنیت اقدام لازم برای حفظ صلح و امنیت بینالمللی بعمل آورد لطمه وارد نخواهد آورد و اقداماتی که اعضاء برای اجرای حق دفاع مشروع بعمل میآورند باید فورا“ به شورای امنیت اطلاع دهند ولی این اقدامات به هیچ وجه در اختیارات و وظایفی که شورا بر طبق این منشور دارد و به موجب آنها در هر موقع روشی را که برای حفظ ویا اعاده صلح و امنیت بینالمللی لازم میداند میتواند اتخاذ کند تأثیری نخواهد داشت.”
آنچه مسلم است دفاع ایران کاملا مشروع است و سکوت مجامع جهانی و حکام کشورهای مدعی کاملا عجیب بنظر می رسد .


















ارسال دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0