۱۸ اردیبهشت؛ یادآوری مسئولیتی فراتر از درمان برای بیماران صعب‌العلاج

به گزارش خبرنگار تجارت جنوب آنلاین، در تقویم رسمی کشور، برخی مناسبت‌ها تنها یک تاریخ نیستند؛ بلکه تلنگری برای بازنگری در مسئولیت‌های اجتماعی، انسانی و حاکمیتی به شمار می‌آیند. ۱۸ اردیبهشت، روز بیماران صعب‌العلاج و خاص، یکی از همین مناسبت‌هاست؛ روزی برای دیدن آن‌هایی که شاید دردشان از جنس بیماری باشد، اما رنج اصلی‌شان در بسیاری از مواقع از جنس هزینه، کمبود امکانات، مسیرهای دشوار درمان و نبود حمایت‌های کافی است.

بیماران صعب‌العلاج، تنها با یک بیماری نمی‌جنگند؛ آن‌ها همزمان با اضطراب درمان، نگرانی تأمین دارو، هزینه‌های سنگین پزشکی، مشکلات رفت‌وآمد و فشارهای اقتصادی نیز درگیر هستند. در این میان، خانواده‌های این بیماران نیز بخشی از این بار سنگین را بر دوش می‌کشند؛ باری که گاه فراتر از توان مالی و روانی آن‌هاست.

واقعیت این است که بیماری‌های خاص و صعب‌العلاج، صرفاً یک مسئله فردی یا خانوادگی نیستند؛ بلکه یک مسئله اجتماعی و ملی‌اند. کیفیت مواجهه یک جامعه با بیماران خاص، شاخص مهمی از میزان توسعه انسانی، عدالت اجتماعی و کارآمدی نظام سلامت آن جامعه محسوب می‌شود.

در سال‌های اخیر، هرچند اقدامات مؤثری در حوزه پوشش بیمه‌ای، تأمین دارو و توسعه مراکز درمانی صورت گرفته، اما هنوز فاصله قابل توجهی تا نقطه مطلوب وجود دارد. بسیاری از بیماران برای دریافت خدمات تخصصی مجبور به سفر به استان‌های دیگر می‌شوند؛ سفری که خود هزینه‌های مالی و روحی مضاعفی به همراه دارد.

آنچه امروز بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد، نگاه فراتر از درمان به مسئله بیماران صعب‌العلاج است. حمایت از این بیماران باید در قالب یک بسته جامع دیده شود؛ از تأمین دارو و تجهیزات درمانی گرفته تا حمایت‌های معیشتی، بیمه‌ای، روانی و اجتماعی.

دولت و دستگاه‌های متولی حوزه سلامت باید با رویکردی ویژه و هدفمند، زیرساخت‌های درمانی را تقویت کنند، دسترسی عادلانه به خدمات تخصصی را گسترش دهند و شرایطی فراهم آورند که بیمار و خانواده‌اش، دغدغه‌ای جز درمان و بهبود نداشته باشند.

نقش خیرین سلامت، سازمان‌های مردم‌نهاد و نهادهای حمایتی نیز در این مسیر غیرقابل انکار است؛ اما واقعیت آن است که بار اصلی این مسئولیت بر دوش حاکمیت و دولت است. حمایت از بیماران صعب‌العلاج نباید به مناسبت‌ها محدود شود؛ بلکه باید به یک سیاست پایدار و مستمر تبدیل شود.

۱۸ اردیبهشت، تنها یک روز برای همدردی نیست؛ فرصتی است برای تصمیم‌گیری، اصلاح ساختارها و تقویت حمایت‌ها. بیماران صعب‌العلاج بیش از ترحم، به عدالت درمانی، حمایت واقعی و امنیت خاطر نیاز دارند.

جامعه‌ای که بیمارانش را در سخت‌ترین روزهای زندگی تنها نگذارد، جامعه‌ای انسانی‌تر، مسئول‌تر و امیدوارتر خواهد بود. امروز، توجه به بیماران صعب‌العلاج نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت انسانی و اجتماعی است؛ ضرورتی که نباید از آن غفلت کرد.