فراتر از حاشیه‌ها؛ روایت یک مدیریت در میدان / از جنجال تا واقعیت؛ کارنامه‌ای که نادیده گرفته می‌شود

قزوین - در فضای عمومی هر شهر، نقد و پرسشگری نه‌تنها طبیعی بلکه لازمه پویایی مدیریت شهری است. اما آنچه گاه در میان هیاهوی نقدهای شتاب‌زده گم می‌شود، واقعیت عملکردهایی است که در میدان اجرا شکل گرفته‌اند؛ عملکردهایی که اگر با دقت و انصاف دیده شوند، تصویری متفاوت از مدیریت شهری محمدیه ارائه می‌دهند.

به گزارش تجارت جنوب آنلاین از قزوین ، محمدیه و مهرگان، به‌عنوان دو نقطه مهم در جغرافیای شهری استان قزوین، سال‌ها با چالش‌های انباشته‌ای از جمله رشد سریع جمعیت، فشار بر زیرساخت‌ها و فاصله میان نیازهای شهروندی و امکانات موجود مواجه بوده‌اند. در چنین شرایطی، مدیریت شهری بیش از هر چیز نیازمند رویکردی واقع‌بینانه و مرحله‌به‌مرحله برای حل مسائل است؛ رویکردی که در دوره مدیریت محمد پیری قابل مشاهده است.

کارنامه این دوره نشان می‌دهد که شهرداری محمدیه به‌جای گرفتار شدن در شعارهای پرهزینه و پروژه‌های نمایشی، تمرکز خود را بر اصلاح زیرساخت‌های اجرایی و ارتقای کیفیت خدمات شهری قرار داده است. تکمیل چند پروژه نیمه‌تمام از جمله پارک شهر که سال‌ها به دلیل کمبود منابع یا نبود برنامه‌ریزی متوقف مانده بودند، یکی از نشانه‌های این رویکرد است. در کنار آن، ساماندهی منابع مالی و افزایش درآمدهای پایدار شهری، امکان برنامه‌ریزی منظم‌تر برای آینده شهر را فراهم کرده است؛ اقدامی که در بسیاری از شهرداری‌ها به‌سادگی محقق نمی‌شود.

از سوی دیگر، یکی از مهم‌ترین مطالبات شهروندان در سال‌های گذشته، تسهیل فرآیندهای اداری و کاهش بروکراسی در شهرداری بوده است. راه‌اندازی سامانه‌های هوشمند و کاهش زمان صدور مجوزها، بخشی از این تحول در حوزه مدیریت شهری محمدیه است؛ تغییری که شاید در نگاه نخست چندان نمایشی نباشد، اما در زندگی روزمره شهروندان و فعالان اقتصادی اثر مستقیم دارد.

در حوزه حمل‌ونقل شهری نیز سیاست توسعه ناوگان عمومی با هدف کاهش وابستگی به خودروی شخصی و حرکت به سمت الگوی «شهر سبز» دنبال شده است. افزایش خدمات ناوگان حمل‌ونقل عمومی از ساعات ابتدایی صبح تا شب و همچنین ارائه خدمات ویژه در مناسبت‌های عمومی و آیین‌های شهری، نشانه‌ای از توجه مدیریت شهری به دسترسی عادلانه شهروندان به خدمات حمل‌ونقل است؛ موضوعی که در شهرهای در حال توسعه اهمیتی دوچندان دارد.

البته هیچ مدیریتی خالی از چالش نبوده و محمدیه نیز از این قاعده مستثنا نیست. توسعه شهری فرآیندی تدریجی است و بسیاری از زیرساخت‌های مورد نیاز، نیازمند زمان، سرمایه و هماهنگی میان نهادهای مختلف است. با این حال آنچه اهمیت دارد، جهت حرکت مدیریت شهری است؛ جهتی که در سال‌های اخیر از مدیریت روزمره و واکنشی به سمت برنامه‌محوری و پاسخگویی بیشتر تغییر کرده است.

شهرها با قضاوت‌های شتاب‌زده ساخته نمی‌شوند؛ بلکه با تداوم کار، اصلاح مسیر و نگاه بلندمدت رشد می‌کنند. تجربه مدیریت شهری محمدیه نشان می‌دهد که وقتی تمرکز بر شفافیت مالی، تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام، توسعه حمل‌ونقل عمومی، رایگان کردن آن و افزایش رضایت شهروندان قرار گیرد، مسیر توسعه نه با هیاهو، بلکه با گام‌های واقعی و ماندگار شکل می‌گیرد.

شاید مهم‌ترین پرسش امروز این نباشد که چه کسی بلندتر نقد می‌کند، بلکه این باشد که کدام رویکرد می‌تواند شهر را یک گام جلوتر ببرد. در این میان، کارنامه مدیریت محمد پیری نشان می‌دهد که توسعه شهری بیش از هر چیز به مدیریت میدانی، برنامه‌ریزی تدریجی و دوری از هیاهوی بی‌ثمر نیاز دارد.